Σπάνια περιμένουμε από κάποιον/α να αλλάξει τις συνήθειες φροντίδας της στοματικής υγείας (βούρτσισμα δοντιών, χρήση νήματος και στοματικού διαλύματος, διακοπή καπνίσματος κ.ά.) , απλώς και μόνο επειδή του/της το είπαμε: συνήθως, χρειάζεται να εξηγήσουμε μία αλληλουχία καταστάσεων, οι οποίες επηρεάζουν την υγεία του στόματος και είναι αναγκαίο να διαφοροποιηθούν, προκειμένου να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η παθογένεια της ουλίτιδας και η οστεοενσωμάτωση των εμφυτευμάτων, είναι δύο μόνο παραδείγματα όπου το άτομο χρειάζεται να εξοικειωθεί (μέσω του λόγου, την χρήση εικόνων και video, την εξήγηση ακτινογραφιών κ.ά) με μία σειρά από έννοιες, γνώριμες στους οδοντίατρους αλλά, πιθανόν, τελείως άγνωστες στο ίδιο. Μέσα από παρόμοια περιστατικά, που μπορεί να προέρχονται από όλο το φάσμα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, μαθαίνουμε, διαρκώς, νέα πράγματα για το σώμα μας (και όχι μόνο) και δρούμε αναλόγως.

Αυτό που εννοούμε, συνήθως, με την έννοια μάθηση είναι εκείνες οι, σχεδόν μόνιμες, αλλαγές που προξενούνται εκούσια στα πρότυπα δράσης, σκέψης και στα συναισθήματα του ανθρώπου. Υπάρχει μία ευρύτατα διαδεδομένη άποψη, σύμφωνα με την οποία η μάθηση είναι η έξωθεν απόκτηση δεξιοτήτων και γνώσεων. Εντούτοις, πρόσφατες μελέτες γύρω από την μάθηση δείχνουν ότι:

· Η μάθηση είναι η δυναμική και όχι η παθητική απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων

· Η μάθηση είναι προσωπική, ατομική: μπορούμε να μάθουμε από και σε σχέση με άλλους, αλλά, τελικά, όλες οι μαθησιακές αλλαγές συντελούνται ατομικά

· Η μάθηση είναι εκούσια, προβαίνουμε σε αυτήν μόνοι μας, την επιδιώκουμε εμείς οι ίδιοι, δεν είναι υποχρεωτική¹

Οι ενήλικες, εμφανίζουν ορισμένα χαρακτηριστικά σε σχέση με την διαδικασία της μάθησης, όπως:

· Το γεγονός ότι κάθε ένας/μία μαθαίνει με τον/την δικό του/της τρόπο

· Φέρουν ποικίλες και πολλαπλές εμπειρίες ζωής, οι οποίες χρειάζεται να γίνουν σεβαστές.

· Συνήθως αντιμετωπίζουν πολλά εμπόδια και φραγμούς- εσωτερικά και εξωτερικά- σε σχέση με την μαθησιακή διαδικασία, τα οποία είναι σημαντικό να ξεπεραστούν.

· Είναι σημαντικό, τέλος, αυτό που μαθαίνουν να μπορούν να το εφαρμόζουν στην πράξη.

 

1. Rogers A., Η εκπαίδευση των ενηλίκων. Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 1999.

Advertisements