the nature conservancy

*Frank Zappa: Call any vegetable (Just another band from L.A.)

Η ιστορία ξεκίνησε το καλοκαίρι που μας πέρασε: πρόωρες εκλογές (και πώς προκυρήχθηκαν), φωτιές, πάλι εκλογές (και τα αποτελέσματά τους), οι εσωκομματικές εκλογές στο κόμμα της αντιπολίτευσης, η απόπειρα αυτοκτονίας του γενικού γραμματέα και πάει λέγοντας… Από το καλοκαίρι, λοιπόν, προσπαθούσα να βρω έναν τρόπο να τακτοποιήσω σκέψεις και συναισθήματα, να χωνέψω όλη την πληροφορία, μήπως μπορέσω να καταλήξω κάπου (συμπέρασμα, ετυμηγορία…) και ίσως να γράψω κάποιο κείμενο, καθώς μου φαινόταν (και συνεχίζει να φαίνεται) χαζομάρα η απουσία- από το blog- σχολίων για ζητήματα εκτός αυτών της υγείας και της πρόληψης της ασθένειας. Στα παραπάνω προστέθηκε, τον τελευταίο καιρό, μία σειρά από σχόλια σε εφημερίδες, blogs, ραδιοφωνικές ή άλλες εκπομπές κ.λ.π., με κεντρικό θέμα την διαπίστωση ότι πιάσαμε πάτο: τα πράγματα δεν μπορεί να γίνουν χειρότερα σε αυτή την χώρα, όλα είναι μάταια, κάτι χρειάζεται να γίνει, τι κάνουν οι νέοι;, τι κάνουν οι παλιοί;, τίποτα δεν αλλάζει σε αυτό τον τόπο, όλοι είναι αναξιόπιστοι και οι λίγοι που πραγματικά αξίζουν ασφυκτιούν σε μοναχικές πορείες εκτός κυκλωμάτων αναγκαζόμενοι τελικά να μεταναστεύσουν σε πιο πρόσφορα και δεκτικά χώματα ενώ εδώ παραμένουν οι μέτριοι, οι βολεμένοι και οι παραιτημένοι.

Χμμμμ…

Δύο παρατηρήσεις μονάχα.

a. Είναι, πλέον, προφανής η μεγάλη ισχύς των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας. Τα γεγονότα, αυτά που αναφέρθηκαν στην αρχή και άλλα που ο κάθε ένας μπορεί να σκεφτεί από μόνος του, απλώς το επιβεβαιώνουν. Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε, συγκεκριμένα, για πρόσωπα, τηλεοπτικά κανάλια, εφημερίδες και τους εκδότες τους, χρηματοδοτήσεις, αδειοδοτήσεις, σφυγμομετρήσεις, αποκαλύψεις κ.ο.κ. Οι επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον χώρο των Μ.Μ.Ε. έχουν σοβαρό λόγο στην λήψη αποφάσεων, για θέματα που μπορεί να τους ενδιαφέρουν (επενδύσεις στον χώρο της υγείας, χρήση της γης, ρυθμίσεις στο ζήτημα του ασφαλιστικού για να αναφερθώ σε μερικά μόνο), επηρεάζοντας, σε μεγάλο βαθμό, την έκβαση του διαλόγου/συζήτησης/διαπραγμάτευσης μεταξύ των ενδιαφερομένων πλευρών (stakeholders). Η επιρροή αυτή έχει δύο αποδέκτες: αφενός τους φορείς σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων (κυριώς πολιτικά πρόσωπα καθώς και αντίστοιχους, αφανείς ή μη, παράγοντες επιρροής) με την επίδειξη ισχύος και δύναμης (θυμήσου, για παράδειγμα, τον τρόπο με τον οποίο οι δημοσιογράφοι απευθύνουν τον λόγο σε εκλεγμένους εκπρόσωπους των πολιτών, κατά την διάρκεια του βραδυνού δελτίου ειδήσεων κάποιου ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού). Αφετέρου, τους παραλήπτες των προϊόντων των επιχειρήσεών τους: δηλαδή όλους εμάς. Αφορά, δε, την προβολή ορισμένων μόνο γεγονότων, περιστατικών και καταστάσεων από μία πληθώρα δεδομένων (όψεις, απόψεις, καταγραφές της πραγματικότητας) και τον συνδυασμό τους με έναν τρόπο που εξυπηρετεί, σχεδόν αποκλειστικά, συγκεκριμένους στόχους και ανάγκες της επιχείρησης αυτής καθεαυτής.

Μην το κουράζουμε άλλο. Αυτά είναι γνωστά. Οι ερωτήσεις που χρειάζεται να απαντήσουμε είναι: πόσο ενοχλητικό είναι αυτό; πόσο σημαντικό είναι για την ζωή μου; με αφορά και με ποιο τρόπο; με επηρεάζει, σε τι πεδίο και πώς εκδηλώνεται;

zen circle

b. Υπάρχει ένα ρητό του Ζεν που λέει: κάθε μέρα είναι καλή μέρα.

Η πραγματική αλλαγή συμβαίνει μόνο με την συναίνεση/ συγκατάθεση/ συμφωνία όλων των πλευρών (είτε πρόκειται για το άτομο είτε για την ομάδα). Χρειάζεται να θέλουμε πράγματι να αλλάξουν τα πράγματα και, ταυτόχρονα, να τα αγαπάμε όπως ακριβώς είναι. Μόνο μέσα από την βαθιά αποδοχή και κατανόηση όλων των φωνών, ακόμη και εκείνων που μας προκαλούν δυσφορία και επιθυμούμε την διαφοροποίησή τους, μπορεί να αναδυθεί η ουσιαστική αλλαγή.

Για αυτό, λοιπόν, ζούμε σε εξαίρετους και ενδιαφέροντες καιρούς, όπως παρατηρούσε ο Frank Zappa στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Αν κάτι οφείλουμε στον εαυτό μας είναι να έχουμε τα μάτια και τα αυτιά μας ανοιχτά και να είμαστε έτοιμοι να δράσουμε, ανά πάσα στιγμή, προκειμένου να διεκδικήσουμε ό,τι εκτιμούμε πως μας αναλογεί/αφορά από αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Και ίσως είναι πολλά…

Advertisements