dental visit

Μεταφέρω αποσπάσμα από το άρθρο της Γαλήνης Φούρα στην Καθημερινή της Κυριακής (σελ.36) με τον τίτλο ‘Τα νοικοκυριά έκοψαν και τον οδοντίατρο’

«… Η οδοντιατρική περίθαλψη, η συμβουλευτική και οι προληπτικές εξετάσεις θεωρούνται, ελλείψει χρημάτων, ‘αγαθά πολυτελείας’, με αποτέλεσμα την μείωση της ζήτησης μόνο στα ‘αναγκαία’ και επείγοντα.

… Καθώς οι δαπάνες για οδοντιατρική περίθαλψη καλύπτονται κατά 98% από τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς και δεν έχουν ασφαλιστική κάλυψη, διαπιστώνονται ήδη σοβαρά προβλήματα στον τομέα αυτόν, με τουλάχιστον έναν στους δύο Έλληνες να μην επισκέπτεται οδοντίατρο ούτε σε ετήσια βάση. Σύμφωνα με μαρτυρίες οδοντιάτρων, οι πελάτες τους περιορίζονται στα απαραίτητα για να αντιμετωπίσουν τον πόνο ή κάποιο εμφανές αισθητικό πρόβλημα. ‘Όσοι δεν έχουν να πληρώσουν, αναφέρουν, αντιμετωπίζουν το πρόβλημά τους κατα δύναμη με φθηνές, επιφανειακές ή λάθος λύσεις και άγνωστα αποτελέσματα’

… Ο καθηγητής Οικονομικών της Υγείας κ. Κυριόπουλος, επισημαίνει ότι όσον αφορά την χρησιμοποίηση των υπηρεσιών υγείας, έχει διαπιστωθεί ότι κάτω  από συνθήκες οι οποίες είναι περιοριστικές ή πιεστικές, τα νοικοκυριά  κατανέμουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό προς βασικότερες ανάγκες διαβίωσης, αποσυρόμενα από ένα μέρος της ιατρικής περίθαλψης, το οποίο θεωρούν ότι δεν είναι επείγον ή αναγκαίο. Επομένως η ζήτηση για ιατρικά αγαθά και υπηρεσίες που θεωρούνται ‘αγαθά πολυτελείας’, όπως είναι η οδοντιατρική φροντίδα, οι προληπτικές εξετάσεις και οι συμβουλές από γιατρούς, μειώνεται. Παράλληλα, σε έρευνα που έγινε από τον τομέα ΟΙκονομικών της ΕΣΔΥ για την χρησιμοποίηση των υπηρεσιών του ΙΚΑ, τα τελευταία τριάντα χρόνια βρέθηκε ότι πολιτικές με περιοριστικό χαρακτήρα στα οικογενειακά εισοδήματα, κατά συνέπεια και στην αγοραστική δύναμη, στρέφουν τα νοικοκυριά να κάνουν μεγαλύτερη χρήση ιατρικών υπηρεσιών μέσω της κοινωνικής ασφάλισης. Όταν η αγοραστική δύναμη ανεβαίνει, τότε τα νοικοκυριά προτιμούν τις υπηρεσίες του ιδιωτικού τομέα, έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν ιατρικές υπηρεσίες για να ελαχιστοποιήσουν το κόστος του χρόνου το οποίο αντιμετωπίζουν στις δημόσιες υπηρεσίες.

Σε περιόδους στενότητας αναγκάζονται να επωμιστούν αυτό το κόστος, απαλλασσόμενα αντίστοιχα από την ιδιωτική δαπάνη»

depression

Σας ακούγονται γνώριμα όλα αυτά; Μάλλον ναι. Θα ήθελα να κάνω τρεις παρατηρήσεις:

  • Ο οδοντιατρικός κλάδος χρειάζεται να βρεί νέους τρόπους επικοινωνίας με το κοινό [τους καταναλωτές/χρήστες των υπηρεσιών υγείας] προκειμένου να προβάλει την πραγματική κατάσταση που υπάρχει στις οδοντιατρικές υπηρεσίες σήμερα. Σε αυτή την περίπτωση, είναι αναγκαίο να χρησιμοποιηθεί γλώσσα σαφής, κατανοητή, ξεκάθαρη και άμεση για θέματα  που απαντούν στις ανάγκες των ατόμων (όπως είναι, για παράδειγμα, η προστασία της υγείας, η οικονομική επιβάρυνση, οι ποιοτικές υπηρεσίες κ.ά). Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η επιλογή του συγκεκριμένου άρθρου της Καθημερινής: όλοι μας, ανά διαστήματα, διαβάζουμε παρόμοια κείμενα σε κάποιες εφημερίδες και περιοδικά ή ακούμε και βλέπουμε εκπομπές με αυτό το περιεχόμενο οι οποίες, συνήθως, αποτελούν ευκαιρίες συζήτησης και διαλόγου. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, οι οδοντίατροι μπορούν να γίνουν κοινωνοί της πραγματικότητας  που βιώνουν αυτοί και οι πολίτες, με στόχο την αλληλοκατανόηση και συναντίληψη.

reception

  • Τι γίνεται όμως με την σιωπηλή πλευρά της ιστορίας; Με ποιον τρόπο βιώνουν την κρίση στο επάγγελμα οι οδοντίατροι ; Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουν και πώς ανταπεξέρχονται; Με ποιους τρόπους διαχειρίζονται ασθενείς, συνεργάτες, βοηθητικό προσωπικό και πώς σχετίζετονται όλα αυτά με την ποιότητα της εργασίας τους; Πώς είναι να εργάζεσαι μόνος/μόνη, πώς είναι σε μία κλινική ως υπάλληλος ή να συνεργάζεσαι μέ άλλους συναδέλφους σε μία κοινή επιχείρηση; Αυτά τα ερωτήματα θα είναι το θέμα του επόμενου άρθρου.
  • Πώς είναι να εργάζεσαι παρέχοντας υπηρεσίες για ‘αγαθά πολυτελείας’; Και από πότε το χαμόγελο, η δυνατότητα να μασάς την τροφή σου και η ικανότητα να μιλάς καθαρά έτσι ώστε να σε καταλαβάινουν οι άλλοι, έγιναν πολυτέλειες;

child showing tongue

Advertisements