Posts tagged ‘Πολιτική’

You and whose army?

By Radiohead

Come on, come on
You think you drive me crazy
Come on, come on
You and whose army?
You and your cronies
Come on, come on
Holy Roman empire
Come on if you think
Come on if you think
You can take us on
You can take us on

You and whose army?
You and your cronies

You forget so easy
We ride tonight
Ghost Horses

Advertisements

It’s good to be King (or the mayor…)

Words And Music By Tom Petty

It’s good to be king, if just for a while
To be there in velvet, yeah, to give ’em a smile
It’s good to get high and never come down
It’s good to be king of your own little town

Yeah, the world would swing if I were king
Can I help it if I still dream time to time

It’s good to be king and have your own way
Get a feeling of peace at the end of the day
And when your bulldog barks and your canary sings
You’re out there with winners, it’s good to be king

Yeah I’ll be king when dogs get wings
Can I help it if I still dream time to time

It’s good to be king and have your own world
It helps to make friends, it’s good to meet girls
A sweet little queen who can’t run away
It’s good to be king, whatever it pays

Excuse me if I have some place in my mind
Where I go time to time.

 

The Power frames our discourse

It explains a lot.

Autumn Years (another MontyPython story)

Αναρωτιέμαι, όταν σκάσει αυτή η ελλεινή φούσκα της υπεροψίας, του «αυτονόητου», του «μαζί τα φάγαμε»,  του «φτιάχνεται μια νέα Ελλάδα», της συμμετοχής και του opengov, όταν κάποια στιγμή τελειώσει το παραμύθι, ποιος θα μαζέψει τα υπολείματα και τη βρωμιά από τη χώρα και το μαγαζί?

Αφιερωμένο σε όσους νομίζουν ότι έχουν πιάσει τον Πάπα από τ’ α…..

Thanx George!

Thanx George!

Αφιερωμένο εξαιρετικά (σε όσους -τέτοιους καιρούς- ηθικολογούν από άμβωνος, βλ. πολιτικούς, δημοσιογράφους, ιερωμένους και λοιπούς)

Από το βιβλίου του John Grey «Αχυρένια Σκυλιά» Εκδ. οκτώ, 2008 (thanx fofino) [Και άλλος John Grey εδώ]

Κληρονομούμε την πεποίθηση -ή το πρόσχημα- ότι οι ηθκές αξίες έχουν προτεραιότητα σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα πολύτιμα πράγματα από διάφορες πηγές, κυρίως όμως από τον χριστιανισμό. Στη Βίβλο η ηθική είναι κάτι που προέρχεται πέραν του κόσμου: ορθό είναι αυτό που επιβάλλει ο Θεός, λάθος αυτό που απαγορεύει. Και η ηθική είναι σημαντικότερη από οτιδήποτε άλλο -τις υπέροχες πορσελάνες, φερ’ ειπείν, ή την ωραία εμφάνιση- επείδη τη στηρίζει το θέλημα του Θεού. Αν σφάλλετε -αν δηλαδή δεν υπακούτε το Θεό- θα τιμωρηθείτε. Οι ηθικές αρχές δεν είναι απλώς πρόχειροι κανόνες για να ζείτε καλά. Είναι επιταγές στις οποίες πρέπει να υπακούτε.

… Να μια αληθινή ιστορία. Ένας φρουρός βίασε ένα δεκαεξάχρονο κρατούμενεο σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Γνωρίζοντας ότι κάθε κρατούμενος που εμφανιζόταν στην πρωινή επιθεώρηση χωρίς σκούφο πυροβολούνταν πάραυτα, ο φρουρός έκλεψε τον σκούφο του θύματος του. Άπαξ και τουφεκιζόταν το θύμα, ο βιασμός θα ήταν αδύνατον να αποκαλυφθεί. Ο κρατούμενος γνώριζε πως ο μόνος τρόπος ήταν βα βρει έναν σκούφο. Έτσι, έκλεψε τον σκούφο ενός άλλου συγκρατουμένου του, που κοιμόταν στο κρεβάτι του, και ο κρατούμενος αυτός έζησε για να αφηγθεί την ιστορία. Ο άλλος κρατούμενος τουφεκίστηκε.

Ο Roman Frister, ο κρατούμενος που έκλεψε τον σκούφο, περιγράφει το θάνατο του συγκρατουμένου του ως εξής:

Ο αξιωματικός και ο κάπο περπατούσαν ανάμεσα στις σειρές […] εγώ μετρούσα τα δευτερόλεπτα ενόσω εκείνοι μετρούσαν τους κρατούμενους. Ήθελα να τελειώνει. Είχαν φτάσει στη τέταρτη σειρά. Ο ασκεπής δεν ικέτευσε για τη ζωή του. Όλοι γνωρίζαμε τους κανόνες του παιχνιδιού, τόσο αυτοί που σκότωναν όσο και αυτοί που σκοτώνονταν. Τα λόγια ήταν περιττά. Ο πυροβολισμός ήχησε χωρίς προειδοποίηση. Ήταν ένας σύντομος, ξερός γδούπος δίχως ηχώ. Μια σφαίρα στο μυαλό. Πυροβολούσαν πάντα στο πίσω μέρος του κρανίου. Γινόταν πόλεμος. Τα πυρομαχικά  έπρεπε να χρησιμοποιούνται με φειδώ. Δεν ήθελα να ξέρω ποιος ήταν. Ήμουν χαρούμενος που ήμουν ζωντανός.

Τι λέει η ηθική σχετικά με το τι όφειλε να κάνει ο νεαρός κρατούμενος; Λέει ότι η ανθρώπινη ζωή δεν έχει τίμημα. Πολύ ωραία. Μήπως θα έπρεπε λοιπόν να συγκατατεθεί και να χάσει τη ζωή του; Ή μήπως το ότι η ζωή είνα ανεκτίμητη σημαίνει πως ήταν δικαιολογημένος να κάνει οτιδήποτε για να σωθεί; Η ηθική υποτίθεται πως είναι οικουμενική και κατηγορική. Όμως η ιστορία του Roman Frister διδάσκει πως η ηθική είνα μια διευκόλυνση στην οποία βασιζόμαστε σε ομαλούς καιρούς.